Wakacyjny wpis z Hajduszo-Boszlo
Witajcie kochani! Dawno mnie tu nie było, ale wiecie, koniec roku, oddanie moich dzieciaków do czwartej klasy, masa papierkowej roboty … dopiero teraz powoli wychodzę na prostą, a i tak nie do końca, bo czeka mnie egzamin w związku z awansem zawodowym – a że z prawem oświatowym jestem na bakier, mam sporego stresa … no ale nie mówmy o rzeczach frustrujących, tylko o przyjemnościach 
Razem z Łukaszem i Kasieńką wyjechaliśmy do Hajduszoboszlo na Węgrzech. Ja jestem tu już trzeci raz i za każdym razem podoba mi się bardziej Jak tylko jest ładna pogoda idziemy do aquaparku, gdzie dziecko szaleje na zjeżdżalniach, a matka dostojnie moczy się w odmętach cieplutkiej termalnej wody lub w chwilach krańcowej odwagi nurza się wśród masujących bąbelków Mąż za to wygrzewa się na kocyku, rekompensując sobie brak laptopa namiętną grą na komórce.
Dzisiaj pada, więc porządek dnia został zaburzony i wybraliśmy się do Nyiregyhazy – miejscowości oddalonej jakieś 60 kilometrów, a tak trafiliśmy do zoo. I teraz chciałabym przede wszystkim podzielić się z wami wrażeniami z tego miejsca, bo jest naprawdę niesamowite !!! Zoo ma 24 ha (zwiedzanie zajmuje kilka godzin i czuje się to mocno w nogach) i żyje tu ponad 1000 zwierząt należących do 170 gatunków. Kto będzie miał kiedyś okazję tu zajrzeć – polecam !!! W całym zoo jest czyściutko (nawet w toaletach!), oceanarium zapiera dech w piersiach, szczególnie szklane tunele którymi się idzie, a wokół pływają rekiny i inne drapiezne ryby… w ptaszarni są linowe mostki między palmami, a nad pomieszczeniem dla małp przechodzi się wysoko po szklanej podłodze – bardzo dziwne uczucie … Wszystkie zwierzęta są niemal na wyciągnięcie ręki. Na mojej Kasieńce największe wrażenie zrobiło małe zoo z ogromną liczbą koni, kózek, świnek itd. Za 100 forintów można było kupić torebeczkę przysmaków i karmić zwierzaki Przyznam, że zachwytów nie było końca i tych torebeczek trochę poszło …
No i śmieszna sytuacja – przepiękne białe tygrysy, krążyły wokół siebie, więc przed szybą, która oddzielała je od widzów może o metr, zebrał się spory tłum, na początku oczywiście my z Kasią z nosami przyklejonymi niemal do szklanej tafli i oczami pełnymi zachwytu, za nami rodzice, dzieciaki, wszyscy sie wpatrujemy, a tu … na naszych oczach potężny biały tygrys skoczył na piękną białą tygrysicę i zaczęli …. hmmm, przyznam, że z Kasią żeśmy od razu czmychnęły, a Łukasz, który stał dalej, długo się śmiał 
No a teraz parę zdjęć, tylko parę, bo napstrykałam dzisiaj ponad 600 
Jadąc przez Słowację zatrzymaliśmy się nad pięknym jeziorem - Łukasz spał w samochodzie a my z kasieńką poszłyśmy na wyprawę odkrywczą.
A tu nasz pokoik w bajkowym hoteliku znajdującym się 2 minuty drogi od aquaparku
Niezwykłe oceanarium - można tu było np zobaczyć rekina od dołu
Szklane tunele, którym się spacerowało robiły niesamowite wrażenie, wokół pływały drapieżne ryby, byliśmy w samym środku zachwycającego świata wodnego
A tu jaszczurek, który jednym spojrzeniem rozkochał mnie bez pamięci.
Linowe mostki, kręte korytarzyki, a za każdym zakrętem, za każdym liściem śledziły nas ślepka niezwykłych stworzeń
Zmarszczona brew, myślące spojrzenie - czyżby nasz pra-pra-pra-dziadek ?:)
Śpiący król puszczy - Aslan we własnej osobie
Kasieńka karmi konika w minizoo
A tu maleńkie koźlątko je prosto z kasinej rączki
Piękne zwierzę - sarna - podchodziła do samej siatki, wysuwała nosek i przyglądała nam się wielkimi czarnymi oczami ... ona patrzyła na nas, a my na nią ...
Sowa Przemądrzała - prosto z Kubusia Puchatka.
Spotkaliśmy też Hedwigę, która odpoczywała przed dalszym lotem do Harrego
Pewien mały ktoś nie chciał, aby mu robić zdjęcia, schował się więc pod drewnianym stolikiem, ale blatu nie puścił. W sekrecie zdradzę, że było to szympansiątko
Małpeczka, odprowadzała nas jak długo mogła, czyli jak długi miała wybieg, przekrzywiała łepek raz w jedną, raz w drugą stronę i wyciągała łapki, jakby chciała, aby wziąć ją na ręce
Żółw gigant - Kasia podchodziła do niego z dużym dystansem
Biała tygrysica, o której pisałam wyżej, tu jeszcze przed momentem ... kulminacyjnym
I na koniec Kasia na nosorożcu - siedzenie na nim ma nam zapewnić jeszcze niejeden powrót do zoo w Nyigeryhazie
